وبگاه محمدرضا موثق

^{اگر در محرم امسال (1435/ 1392) در دسته های عزاداری دقت می کردید، متوجه می شدید که بر عِدّه و عُدّه آن ها نسبت به سالیان گذشته افزوده شده است. تلویزیون هم دسته های بزرگ عزاداری را در شهرهای مختلف را که پخش می کرد همین موضوع قابل درک و فهم بود.}

^{اگرچه هیچ تردیدی در گرامیداشت  یاد مظلوم کربلا و یاران باوفایش نیست و گرامیداشت یاد آنان، گرامیداشت ایثار، فداکاری ، جانبازی و دفاع از همه خوبی هاست، و عزاداری برای سالار شهیدان(ع) و یارانش ستودنی است و آثار و برکات فراوانی دارد، اما به نظر می رسد این شرایط منحصر در همین ایام است و پس از گذشت این ایام خبری از گرمی مجالس در مساجد و حسینیه ها نیست. به نظر می رسد هر چه در ایام محرم و برخی دیگر از مناسبت ها مانند اعتکاف، به ابعاد دسته های عزاداری و ... افزوده می شود، در سایر ایام بسیار کم رنگ می گردد. اگر در ایام عادی سری به بسیاری از مساجد بزنیم صحت این ادعا قابل اثبات است.}

^{با ترویج و تأکید بر چنین وضعیتی می رود که عبادت ها و فضایل جنبه فصلی پیدا کنند و حضور در عبادات مختلف در سایر ایام سال و تأکید بر انجام فرائض و فضایل اهمیت خود را از دست بدهد.}

^{نباید از یاد برد که فلسفه قیام امام حسین علیه السلام برای احیای ارزش ها بود؛ هم او که می فرمود: یک شب از دشمن مهلت بگیرید تا عبادت کنیم، چون "انی احب الصلاه" من به نماز عشق می ورزم.}

^{دقت کنیم! که مبادا به همین عزاداری ها بسنده کنیم. انجام عبادات و  فضایل اخلاقی و دوری از رذایل مربوط به همه روز هاست. به ویژه اینکه:}

^{نماز را دریابیم که}

 «ان الصلاه تنهی عن الفحشا و المنکر»